Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

στην Καλαμάτα


φωτογραφικό ταξίδι

Καλαμάτα-Δολοί-Καρδαμύλη-Δολιανά



Ξυπνήσαμε το πρωί του Σαββάτου με έναν απρόσμενα συννεφιασμένο ουρανό να μας καλημερίζει.
Η Καλαμάτα, για όσους έχουν σχέσεις μαζί της, είναι γνωστό πως είναι βροχούπολη.


Μετά από την μπόρα, πήραμε τους γονείς μου και ακολουθήσαμε την ακτογραμμή προς τη Μάνη,
φτάνοντας στους Δολούς.




στους Δολούς


στους Δολούς


Βρήκαμε και ξεναγό, στο πρόσωπο της κυρίας Βαγγελίας Αρβανιτάκη, η οποία όχι μόνο μας τριγύρισε σε όλο το χωριό, αλλά μας έλεγε και την ιστορία του κάθε σπιτιού και της οικογένειας που το κατοικεί. Φεύγοντας, μας χάρισε ρίγανη, σύκα και φρέσκους, κατακίτρινους κατιφέδες.
Είχα θελήσει να πάμε ίσα με τους Δολούς για να επισκεφτούμε ένα μοναστήρι, γνωστό για τους βραβευμένους και οικολόγους μοναχούς του. Δεν μπορέσαμε να μπούμε. Αλλά μπορέσαμε να φωτογραφίσουμε ένα από τα γαϊδουράκια που έχουν βρει καταφύγιο εκεί.








Και μετά τους Δολούς, βόλτα μέχρι τη Μάνη. Συγκεκριμένα, πήγαμε στον κόλπο του Φονέα. Ή μάλλον, μας πήγαν οι γονείς μου. Είμαι πολύ τυχερή που έχω την ευλογία να μου δωθεί ο χρόνος να μεγαλώσω και να ζουν και οι γονείς μου. Που σημαίνει ότι έχουμε τη χαρά να βρισκόμαστε ως ενήλικες, ως φίλοι και σύντροφοι. Όσο ωραίο είναι να αγαπάς τον γονιό που σε φροντίζει, τόσο ωραιότερο είναι να τον αγαπάς επειδή τον γουστάρεις και τον σέβεσαι ως άνθρωπο. Είμαι ένας τυχερός άνθρωπος.




τοιχογραφία στους βράχους του Φονέα




σπηλιά στη θάλασσα


ο ορίζοντας



οι γονείς μου στον Φονέα



κι άλλος ορίζοντας


πίκνικ



και ξανά


η φωτογραφία είναι κουνημένη, αλλά τόσο ωραία που δεν με νοιάζει

στην υγειά μας!

στην Καρδαμύλη

στην Καρδαμύλη

στην Καρδαμύλη

στην Καρδαμύλη

στην Καρδαμύλη

στην Καρδαμύλη ( ο μπαμπάς μου - εμπνευσμένος από τον Ζορμπά;;;; -ίσως)

Και φεύγοντας προς Αθήνα, ανεβήκαμε για λίγο στα Άνω Δολιανά, όπου μένουν οι φίλοι μας. Ήπιαμε ένα τσιπουράκι και γιορτάσαμε τη χαρά του μικρού Κωστή, ο οποίος έκανε για πρώτη φορά ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες!!!!! Wow!!!!!


Συμπέρασμα: η ζωή είναι ωραία!!!!!! 




2 σχόλια:

meril είπε...

αχ, τι ωραία βόλτα....
και χάρηκα τόσο που είδα τους γονείς σου ξανά

Mairi είπε...

Να είσαι καλά, κορίτσι όμορφο!

(Εσένα να δω πότε θα ξαναδώ...)