Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

ιστορία αγάπης

Κάποιο πρεζόνι
μπαινόβγαινε
αποτοξινώσεις, φυλακές, νοσοκομεία.
Όταν πέθανε
οι γονείς του
άρχισαν να ζουν.

3 σχόλια:

just me είπε...

...αυτή η συνθήκη που τόσο λιτά και "προσεκτικά" διατυπώνεις στους στίχους σου είναι πάντα μια υπαρξιακή και συναισθηματική τραγωδία που αγγίζει τα όρια του ανείπωτου.

mairi alexopoulou είπε...

Χαίρομαι που το εντωπιζείς, ντηρ just me, το ανείπωτο. Κάποια πράγματα λέγονται αφού τελειώσει ο στίχος και μετά από αυτόν. Όπως και στη ζωή. Η σιωπή με ενδιαφέρει. Και η έλλειψη τρόπου να αρθρώσει κανείς λόγο.

mairi alexopoulou είπε...

«εντοπίζεις» :-)))