Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

σημείο

Σηκωνόμαστε από το κρεβάτι μας και είμαστε μαζί:
εσύ κι εγώ. Ξυπνάμε
νυσταγμένοι (όπως θα είμαστε για πολλές ώρες ακόμα)
πλενόμαστε, ντυνόμαστε μηχανικά
και φεύγουμε να ξεκινήσουμε τη μέρα.
Στη μια μεριά της πόλης εσύ, στην άλλη εγώ.
Μας περιμένουν πολύ σημαντικές δουλειές
έργο απαραίτητο προς παράδοση
μας περιμένει ο έξω κόσμος.
Χτίζεται τότε ένας ανάμεσά μας χώρος.
Βουή, σκόνη, καυσαέριο, αυτοκίνητα,
ατυχήματα, γλέντια, σπίτια, δρόμοι,
τσακωμοί, κουβέντες, φιλίες, κάτι, ..., κάτι, κι άλλα, κι άλλα.
Τον χώρο αυτό διασχίζει μία γραμμή ευθεία, σταθερή
ενώνοντας αδιάλειπτα το σημείο «εσύ» με το σημείο «εγώ».
Το κάνει αυτό ακούραστα μέχρι
να λήξει το ωράριο
να μου τηλεφωνήσεις ότι έρχεσαι να με πάρεις
να σε δω να φτάνεις
να κοιταχτούμε
να φιληθούμε
να γίνουνε ο χώρος κι η γραμμή
σημείο.

3 σχόλια:

apinkdreamer είπε...

καλως ηρθες παλι! ελπιζω να εισαι καλα!!!

Μάρθα είπε...

Με συγκίνησες, Μαίρη...

mairi είπε...

Αγαπημένη pink dreamer, είμαι καλά. Σε ευχαριστώ για τα καλωσορίσματα :))))

Μάρθα, πολλά φιλιά :)))))